Vanavond heb ik samen met mijn moeder en zus in de bioscoop de film; 'Haar naam was Sarah' gezien. Wat een prachtige, indrukwekkend en ontroerende film. Afschuwelijk en zo mooi tegelijk. Ik was en ben er stil van en kan iedereen alleen maar aanraden deze film zelf te gaan bekijken. Eén van de mooiste films die ik ooit heb gezien, echt waar!
Een lui begin van de dag vandaag. Ik ben een dagje vrij, dus vroeg opstaan was niet nodig. Hoewel ik rond een uur of 8 toch al wel wakker was en opgestaan ben, zit ik nu nog steeds in mn pyjama! Ik zit zelfs nu pas aan mijn ontbijt. Wat ik dan allemaal gedaan heb in de afgelopen uren? Ehmm.. de klantenservice van bol.com gebeld omdat ik eind november iemand een bol.com cadeaubon heb gestuurd, maar diegene deze nooit of te nimmer ontvangen heeft! Gelukkig zagen ze bij bol.com dat de bon welliswaar verstuurd is (dat klopt want ik had ook een bevestiging van verzending gekregen destijds), maar nog niet geïnd, en dus krijg ik het bedrag terug op mijn rekening en kan ik een nieuwe bon bestellen. Netjes van bol.com!
Mijn volgende telefoontje was naar kpn. Ik heb een hoog (mobiel) abonnement, omdat ik veel bel en veel smsjes verstuurd. Ik vind écht dat ik dit moet gaan inperken, want het is van de zotte hoeveel geld ik daar maandelijks aan kwijt ben. Ik heb mijn abonnement dus drastisch verlaagd om mezelf te dwingen minder te gaan bellen en smsen. Op zich bel ik niet eens heel vaak, maar áls ik dan bel is het meteen heel lang en dat is onzin want ik heb ook gewoon een vaste aansluiting! Ik hoop dat het me gaat lukken om hier wat in te gaan besparen.
Vervolgens heb ik uiteraard nog wat rondgehangen op het wereldwijde web en een rondje langs mijn favoriete websites gemaakt. Gezellig met de kerstboom naast me en de verwarming aan kan ik daar rustig een paar uurtjes mee zoet zijn. Dan vergeet ik de tijd. Maar nu is het mooi geweest, want ik wil ook nog wel iets doén vandaag. Boodschappen bijvoorbeeld en vanavond misschien naar de film. Wat ik ook ga doen; er moet eerst gedoucht worden en daar ga ik nu eens mee beginnen!
Fijne dag!
Wat te doen op een luie zondag? Nou, mijn weblog nieuw leven inblazen bijvoorbeeld! Dát leek me nu eens een goed idee. Eigenlijk was ik dit weblog bijna vergeten. Ook niet zo gek als je ziet dat mijn laatste logje geschreven is in 2008! Er is veel gebeurd de afgelopen twee jaar; ik ben verhuisd en heb een nieuwe baan, totaal ander werk wat vele malen beter bij me past. Dit weblog ben ik gestart toen ik mijn tweede poes, Tara, net uit het asiel had gehaald. Tot mijn grote verdriet is Tara 15 december vorig jaar overleden. Ze was heel ziek; niesziekte en kon daar niet meer van herstellen. Ik heb haar moeten laten inslapen. Ze was nog zo jong en is veel te kort bij me geweest. Ik heb heel veel verdriet gehad; het was zo'n vrolijk katje, ze heeft me heel veel geluk en plezier gebracht. Toen ik Tara kreeg, zat ik persoonlijk in een heel moeilijke periode. En zij heeft me echt geholpen; gewoon met hoe ze was.
Tara heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ik zal haar nooit vergeten en ben haar voor altijd dankbaar.
Over een paar uurtjes is het zover, dan neemt Nederland weer knallend afscheid van 2007! 2008 staat op het punt te beginnen, vol met verrassingen. Ik wens iedereen het allerallerbeste! Laten we er samen een mooi jaar van maken.
Ik ga nog even wat opruimen hier, douchen en dan straks naar vriendin C. Want daar zal ik oud&nieuw vieren. Het spel ‘koehandel’ gaat natuurlijk mee!
Iedereen veel plezier! Tot volgend jaar!!
Zo bijna aan het einde van 2007 lijkt Loes toch over haar hart te strijken en Tara toe te laten in ‘haar’ huis. Soms wordt er nog weleens geblazen of nijdig met de poot uitgehaald. Maar Tara mag steeds meer. Hoewel ‘koningin’ Loes natuurlijk wel bepaalde privileges blijft behouden. Samen bij de warme verwarming liggen, oke, maar Loes op het kussen in de lekkere stoel en Tara op de vensterbank. Verschil moet er blijven…
Nog heel even en het jaar 2007 is voorbij. Het nieuwe jaar staat al voor de deur, trappelend, vol met allerlei nieuwe kansen, gebeurtenissen, leuke en waarschijnlijk ook minder leuke dingen. We weten er nog niks van. We kunnen niet in de toekomst kijken, maar wensen elkaar het allerbeste!
Hoewel goede voornemens meestal niet langer stand houden dan een week of wat, vind ik een nieuw jaar altijd wel een mooi moment van overdenking. Natuurlijk, als je ECHT iets zou willen veranderen, had je dat bijvoorbeeld ook wel in augustus kunnen doen. Maar toch, een nieuw jaar, een nieuwe kans, zoiets roept toch vaak voornemens op bij mensen.
Mijn voornemen is: Vaker kiezen voor biologische voeding! Nu doe ik dat wel al een beetje, maar niet structureel. Nog niet zolang geleden heb ik de docu-dvd ‘Our daily bread’ gezien. En dat heeft me weer eens extra aan het denken gezet. Wat een walgelijke verschrikking die bio-industrie. Ik kan iedereen aanraden die dvd eens te bekijken. Het drukt je weer eens met je neus op de feiten! En het zet je aan het denken. Natuurlijk, als je bij de supermarkt je kipfilet koopt, sta je er niet altijd bij stil dat dit een kip was. Ik zou iedereen willen vragen dat eens een keertje wel te doen. Denk eens na over de kip die je opeet. Heeft die wel een leuk leventje gehad? Begrijp me niet verkeerd, ik wil hier niet de ‘heilige’ gaan spelen. Ik eet zelf ook vis (wel zoveel mogelijk volgens de viswijzer) en met gif bespoten groente en fruit. Ik wil ook helemaal niet dat mensen massaal vegetarisch worden. Volgens mij is er niks mis met het eten van vlees en vis, zolang dieren een dierwaardig leven hebben gehad.
Ja, biologische producten zijn duurder. En zijn vaak niet ‘lekker in de aanbieding’. En er is ook vast wat minder keus. Maar ja, je bent wat je eet, zeggen ze altijd, toch?
Hoe denken jullie hierover? Hoe vieren jullie oud & nieuw? En wat zijn jullie goede voornemens?
Nog een ‘ontspannen’ foto van Tara:
En Loes vindt trouwens dat ze zich helemaal niet hoeft te schamen voor haar buikje:
En zo is het ineens weer zaterdag! Wat gaat dat snel! Vandaag had ik een beetje een rare, chaotische dag. Vanochtend ben ik even met Tara naar de dierenarts geweest. Ze is nu een week bij mij thuis, is al best op haar gemak, dus ik hoopte dan ook dat ik haar redelijk gemakkelijk in het reismandje kon krijgen. Dit ging ook vrij vlot, vlotter dan ik dacht en dus waren we een beetje te vroeg bij de dierenkliniek. Tara moest nog ‘in het bestand’ worden gezet, dus daar hadden we ruim de tijd voor. Tara lag rustig in het mandje en keek een beetje rond. Maar dit rustige poesje veranderde op de behandeltafel in een bang en wild wezentje. Ze sprong zo uit mijn handen en rende de hele behandelkamer door. De dierenarts en ik moesten allebei achter haar aan. Dat vond ik ZO zielig voor haar. Ze was helemaal in de stress. De dierenarts keek naar haar oogjes en neusje. Tara had namelijk hele vochtige oogjes, een vies neusje en af en toe leek ze moeilijk te kunnen ademen. Daarom wilde ik haar dus even laten onderzoeken. Ze kreeg een prikje en pilletjes. Even afwachten dus of het over zal gaan.
Mijn plan was om meteen na de dierenarts door te rijden naar de supermarkt. Ik had een paar dingen nodig. En Tara zou dan heel eventjes in de auto kunnen blijven. Maar dit plan ging niet door want bij de dierenkliniek bleek dat mijn pinpas dienst weigerde. Nu heb ik altijd heel weinig contant geld op zak, dus ik kon de 38,50 (!!) dan ook niet betalen. Geen probleem, de rekening wordt gestuurd. Maar ik moest natuurlijk wel nog steeds om boodschappen. Daarom eerst thuis maar even Tara ‘vrijgelaten’ en naar de Rabobank gebeld om te vragen wat de reden was van mijn geblokkeerde pas. Nou, die reden was er niet. Ik moest maar even bij een geldautomaat geld opnemen om te kijken of dat wel zou lukken. Geen probleem, hier op het centrumpje is zo’n geldautomaat. Daar aangekomen… geldautomaat buiten gebruik..
Nu kan ik het verhaal nog langer maken, maar ik zal het even kort samenvatten. Na 2 andere geldautomaten te hebben geprobeerd, die mijn pasje blijkbaar ook niet zo zagen zitten, ben ik uiteindelijk naar mijn ouders gereden om daar maar geld te lenen. Een nieuw pasje is onderweg… gelukkig mag ik mijn pincode behouden, want ik ben een ramp in dat soort nieuwe cijfercombinaties onthouden.
Gisteren had ik nog helemaal geen last van een weigerende pinpas, want ik een dierenspeciaalwinkel ben ik me behoorlijk te buiten gegaan aan poezenspullen! Samen met mn zus heb ik een bezoekje gebracht aan Animalworld in Oudenbosch. Wow! Wat een mooie winkel! Ik verliet ‘m dan ook een stuk armer (qua geld dan), want ik had een boel spullen erbij! Een nieuwe krabpaal, die er ook nog eens heel mooi uitziet, een knisperkruiptunnel (leek me leuk voor Loes, want die steek haar kop altijd in mijn laarzen), 2 speelgoedjes, en nog wat voer.
Helaas vinden de dames de knisperkruiptunnel nog eng. Maar de krabpaal is al in gebruik! En Loes is helemaal fan van de nieuwe speelgoedjes. Zelfs Tara zag ik, toen zij dacht dat er niemand keek, eventjes spelen! Tara en Loes zijn wel steeds meer nieuwsgierig naar elkaar. Ze zoeken elkaar als ze niet in dezelfde ruimte zijn, en Loes jaagt ook achter Tara aan, maar wel op een minder gemene manier. Gisteren, toen het etenstijd was voor de meisjes, gebeurde er dan ook iets heel grappigs! Tara en Loes snuffelde aan elkaars neus. En Tara gaf Loes toen ineens een kopje! Zo schattig. Loes schrok hier echter zo erg van dat ze blies en haar poot uitstak. Ik moest zo erg lachen, het zag er zo grappig uit.
Gisterenavond heb ik ook nog met zus en vriendje van zus ‘Kolonisten van Catan’ gespeeld. Leuk spel! En ik begin het nu echt te begrijpen. Het was sowieso een drukke dag want vriendin F is ‘s middags ook nog op bezoek geweest. Het was gezellig en we hebben weer even echt goed bijgekletst. Daarnaast werd ook mijn auto nog gekeurd. Wonder boven wonder is mijn oude brik weer kerngezond verklaard! Supergoed dus!
Woensdag is vriendin S langsgeweest en zij had een cadeautje bij zich! Helemaal niet nodig natuurlijk, maar superlief! ‘Schudden voor gebruik’ de columnbundel van Daphne Deckers. Ik ben al op de helft, en er staan hele grappige teksten in! Ik ga dus even lekker verder lezen. En ondertussen de uitslag van Idols afwachten, want zo ben ik dan ook wel weer. 
Goed weekend aan iedereen!
Kerst is weer voorbij… Heel erg vind ik dat niet. Ik had er niet zo heel veel zin in dit jaar. Hoewel het altijd wel gezellig is hoor. Dit jaar zijn we alleen 2e kerstdag samen geweest met de familie. En achteraf was dat eigenlijk heel leuk. Rond 2 uur zouden we allemaal bij mijn tante zijn. Daar vieren we het altijd (zij heeft de grootste huiskamer). Mijn ouders, zus, vriendje van zus, ikzelf, het gezin van mijn tante (5 personen), mijn andere oom en mijn oma. Een behoorlijke club dus. Alleen mijn neef was er niet. Dat vond ik wel jammer, want ik zie hem eigenlijk alleen met kerst en kan het wel goed met hem vinden.
We hebben geen bijzondere dingen gedaan. Gelukkig zijn we een heel ‘normale’ familie. Althans, het is maar wat je normaal noemt natuurlijk… Maar het is allemaal niet zo verplicht en formeel en keurig. We aten, kletsten bij en speelden spelletjes. Een paar mensen wilden de film Harry Potter graag zien. Dat kan gewoon allemaal. En dat vind ik heel fijn aan onze familie. Iedereen doet gewoon wat hij/ zij zin in heeft. Voor ik het in de gaten had, was het tien uur geweest. Op zich had ik nog best wat willen blijven, maar de poezen zaten al vanaf ‘s middags alleen. Ik was dan ook de eerste die naar huis ging.
Onder de poezen waren gelukkig geen slachtoffers gevallen! Volgens mij hadden ze vooral geslapen aan hun slaperige koppies te zien. Loes is nog steeds niet blij met Tara, maar Tara trekt zich daar niet altijd meer iets van aan. Ze gaat af en toe wel lekker op onderzoek uit!
Wat hebben jullie gedaan met kerst?
Na het typen van mijn late logjes gisteren, gebeurde er nog iets heel moois, laat op de avond. Tara hield me al een tijdje in de gaten. Ik ben op de grond gaan zitten en steeds liep ze om me heen. Steeds een beetje dichterbij. Alsof ze wel wilde komen, maar niet durfde. Op een gegeven moment was ze zo dichtbij dat ik haar rug kon aanraken. En vanaf toen kwam er me toch een kroel-spin-golf! Ik mocht haar helemaal aaien! En ze vond het heerlijk! Ze duwde haar kopje tegen mijn hand en mijn arm. Ongecontroleerd. Een beetje wild zelfs. Met hoge rug en trillende staart liep ze luidruchtig te spinnen. De oogjes helemaal dicht. Af en toe liet ze zichzelf op de grond vallen, op haar zij, maar stond dan snel weer op. Ze bleef maar doorgaan. Echt zo lief! Dan kan ik wel janken, zo mooi vind ik dat. Ze is die avond nog een keertje naar me toegekomen. En toen ik naar de keuken liep, liep ze ook mee. Maar nu op het moment heeft ze zich weer verstopt onder bed.
Een minpuntje is Loes. Ze zag hoe Tara naar me toe kwam en spinnend rondliep. Gisteren schreef ik dat Loes ‘ontspannen’ op Tara reageerde. Maar dat is toen veranderd. Tara kwam iets te dichtbij en Loes begon weer te blazen en probeerde zelfs te slaan. Misschien is ze jaloers? Ik weet niet zeker of katten ‘jaloezie’ kunnen ‘voelen’. Nu merk ik dat Tara heel erg de toenadering zoekt richting Loes. Loes doet heel boos, maar houdt haar wel in de gaten. Tara heeft, denk ik, heel erg de behoefte aan contact met andere katten, dus ik vind het wel sneu voor haar.
We zullen het wel zien, Tara is hier ook pas vanaf zaterdag natuurlijk en Loes heeft nooit met andere katten samengewoond. Ik vraag me wel af of ik Loes moet ‘corrigeren’ op haar gedrag of dat ik de twee gewoon hun gang moet laten gaan? De vriendschap tussen de twee meisjes is dus nog niet helemaal stabiel. En dat terwijl het Kerst is, Vrede op aarde.Maar Loes denkt daar net even anders over.
